Donderdag 27 augustus

Vandaag hebben we met z´n allen een beetje uitgeslapen. Nou ja, uitslapen. Als we thuis in Nederland uitslapen betekent dat toch zeker tien uur. Maar hier is acht uur al lang zat. Een beetje suf zitten Esther en ik in de pool area aan een sigaret te lurken, terwijl Mike en Denise al uitgebreid in het zwembad de handstand aan het oefenen zijn. Wat een energie hebben kinderen toch. Waren wij vroeger ook zo? Moet ik toch eens mijn moeder vragen.

Vandaag willen we een rustdag nemen. Die twee dagen naar Miami en Everglades hebben er wel ingehakt hoor. Tja, Esther en ik zijn ook niet de jongsten meer. Vandaag zijn we bij Cracker Barrel gaan ontbijten. Toen weer snel terug naar de villa en snel het zwembad in. Ik weet niet wat dat is, maar steeds als ik in het zwembad ben lijk ik wel een magneet voor de kinderen. Wil ik eens lekker dobberen in het water, is me dat niet gegund. De kids hangen voortdurend aan mij en willen steeds dat ik ze weet ik waar naar toe gooi. Ik ben het eigenlijk ook zelf schuld, ik ben namelijk ook wel wat speels en gooi ze zelfs ongevraagd hoog boven me uit.

Na twee uurtjes pool word het toch weer eens tijd om te gaan shoppoen. De auto in en weer de weg op, naar Walmart. Ik wil namelijk graag een netbook kopen, dat is zo’n kleine notebook. Die zijn hier stukken goedkoper, zeker nu de dollar zo laag staat. Zo rijdend door de straten van Kissimmee en Orlando vallen toch wel een aantal zaken op. Je ziet dat toch wel een aantal zaken leeg staan, vooral auto gerelateerde zaken en kleinere hotels en motels. Je ziet dat de krediet crisis hier zeker zijn slag geslagen heeft. De crisis is per slot van rekening hier begonnen. Is mijn plan dan wel een goed idee? Ik zou namelijk zielsgraag hier in Florida een huis willen kopen en dat gaan verhuren aan toeristen. Net zoals wij dat nu ook doen. Ga maar eens na wat dat voor inkomsten kunnen zijn. En de huizen zijn hier echt maar een fractie van de prijs van de huizen in Nederland. Voor een mooie villa zoals wij die nu hebben krijg je in Nederland nog geen hutje op de heide. Maar die crisis zal ook niet eeuwig duren en wij hebben nu ook nog niet het geld bij elkaar om die villa te kopen. Dus ik kan nog lekker verder dromen. Als ik van die dromen heb weet Ester mij meestal wel weer in de reële wereld terug te halen, maar in dit geval droomt Esther lekker met mij mee. Wie weet wat de toekomst brengt. Misschien woon ik over vijf jaar wel in het zonnige Florida en houd ik mij de hele dag bezig met het verhuren van een stuk of vier villa’s en rijd ik de hele dag rond in een dikke Caddillac, dream on mister.

Een kleine droom is echter snel werkelijkheid. Binnen vijf minuten ben ik in het bezit van een mooie netbook, dat scheelt echt wel zo’n honderd euri. Ook nog een snelle hap genuttigd in zo’n grote foodcourt. Dat is een groot plein met tafels en stoelen met aan de rand allerhande eetcounters. Van hamburgerboer, tot pizzatent. En van snelle chinees tot broodjeszaak. Voor ieder wat wils. Tja, Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden.

Het kopen van zo’n netbook en het nuttigen van een snelle hap vreet toch wel weer veel van onze energie. Daarom gingen we maar weer naar onze villa om weer bij te tanken in en om onze pool. Och, wat hebben we het toch slecht met die crisis. ‘s Avonds sloten we onze dag af met een heerlijk maal bij Outback. Dat was een Australisch achtig restaurant waar je een heerlijke variant op de bekende uienringen kon eten, de bloomin’ union. Werkelijk geweldig, maar zoals gewoonlijk weer veel te veel. We hebben dan ook niet alles opgegeten. En aangezien Rusty onze hond gewoon bij oma is zat een doggiebag er ook niet in. Zo bleek maar weer eens dat een rustdag hier best enerverend kan zijn, want we vielen allemaal snel in een verkwikkende slaap.